Trzeba wiedzieć,

kiedy odejść od stołu,

jeśli nie serwują już

wzajemności, prób i starań.

Choćby Ci się miała

miłość czkawką odbijać,

zużyta nadzieja palić w gardło,

a żal uparcie leżał na wątrobie.

Złóż swoje oddanie i sztućce,

serwetką wytrzyj oczy i usta,

odsuń wątpliwości i krzesło, 

wstań.

Trzeba wiedzieć

kiedy odejść od stołu,

jeśli dosyć już masz niestrawności myśli,

emocjonalnych mdłości,

papierowego smaku.

Może gdzieś tam, 

może wcale nie tak daleko

czeka na Ciebie deser,

słodszy niż najśmielsze marzenie,

opuszczone wraz z serwetką 

na blacie już (nie) Twojego stołu.

- Klaudia Biedrzycka

Reposted from szpilka3771

Światło świata zmierzcha

A ty ciagle spoglądasz mi przez ramię 

Zawsze podskakuję przy nagłych dźwiękach 

Ale nie ma poruszenia w pierwszym

Instynkcie mojego lęku

Tylko tętnica chce wyrwać się spod

Miękkości żuchwy 

Do dzisiaj jak wszystkie rzeźne króliczki 

Czuję okropny ból gdy ktoś mnie tam dotyka

Jakbym byla ciagle tylko zwierzyną

Łowną błahym punktem zranień 

Jednym z wielu na mapie 

Pustego szkła twoich butelek

Kolejnym tylko numerem do

Odhaczenia na liście twoich 

Nigdy nie wykrytych zaburzeń

W tym miejscu były przecież normą

Ten świat zrobiłeś mi okrutnym ale wiem 

Przed tobą był już lepki

Od całego tego brudu 

Wylewało się tam smołę na dachy

Kryte eternitem i papą

Latem ciekły jak wodospady biednych

Ludzi ja zbierałam tę maź

I lepiłam z niej czarne bursztyny Read More »

Reposted from hormeza

Produkt wymaga zatwierdzenia...

Poczekaj na obsługę...

Czy chcesz kontynuować zakupy?

Reposted from heroine88 via tfutfutfu